• Titel: Uh huh her
  • Artiest: P J Harvey
  • Label: Universal / Island
  • Datum bespreking: 17 juli 2005

12. P J ? O ja, die


Wie in de jaren 90 wel eens een festival bezocht, regelmatig VPRO of Kink luisterde, zegt de letters P J genoeg. Toch zal de huidige generatie muziekontdekkers niet direct naar PJ Harvey's nieuwe plaat grijpen. Misschien dat een popmeisje als Avril Lavigne eens haar naam moet laten vallen, maar die schijnt alleen naar Sheryl Crow en Rancid te luisteren. Nee, PJ zal het vooral van haar oude fans moeten hebben. Die ze dan ook netjes bediend met haar nieuwe album Uh huh her.

Op haar vorige album, Stories... (lees de recensie van Olaf Risee), was haar punk behoorlijk gladgestreken. Dat leverde een iets te mooi album op, vandaar dat ik blij ben dat Polly Jean Harvey terug is bij haar rafelige sound. Waar ik het over punk heb, bedoel ik natuurlijk vooral de mentaliteit en de feel. Want muzikaal gezien is ze de erfgename van Patti Smith, Marianne Faithfull en misschien een beetje van Nick Cave. Muziek die wel ergens iets met pure punk te maken heeft, maar vooral bestaat uit rauwe songs vertolkt door gedreven eigenzinnige singersongwriter:

You can't straighten my curls,
I'm not like any girl
Get your comb out of there
Coming out my hair

Who the fuck

Who the fuck is het meest getergde nummer van PJ's nieuwste album Uh huh her. In muziek, maar ook in tekst. Wij weten natuurlijk al lang dat ze niet zo is als de meeste meisjes en dat ze niet van andermans bemoeienis gediend is. Daarom schreef ze niet alleen dit album zelf, maar produceerde ze de boel in haar eentje en bespeelde ze ook nog eens alle instrumenten. Who the fuck komt van kant A, van een cd die voor de gelegenheid is ingedeeld als een oude lp. Op kant A verder meer songs van de ruigere PJ. Songs als The life & death of Mr Badmouth en The Pocket Knife waar de oude Harvey (van Dry en Rid of me) te horen is. Het zijn heftige songs, die toch maar ze doen vooral teruggrijpen naar die oude albums.

Op tweede helft van het album komt een meer ingetogen PJ Harvey naar voren. Een PJ die al wel op oudere platen voorkwam, maar toen meer verstopt zat. De laatste songs op Uh Huh Her zijn daarom ook het meest opvallend. The desperate kingdom of love, It's you en The darker days of me & him zijn zeer geslaagde rustige songs. Harvey's kracht zit in de expressie, de passie waarmee ze haar teksten brengt. Niet zozeer in die teksten zelf, wat wel blijkt als ik die op haar website lees. Een tekst als It's you stelt op zich niet veel voor, maar krijgt gevoel zodra PJ over de rustige muziek heen zingt.

When I'm not with you my dreams are so very dark
When I'm not with you I dream of my hair falling out
When I'm not with you I walk dark tunnels of my heart
When I'm not with you everything comes apart

It's you

Uh huh her

Het cd-boekje staat vol zelfgemaakte foto's (waar ze ook zelf opstaat). Over de foto's heen, staan handgeschreven opmerkingen over de songs. Uit een daarvan blijkt dat Harvey nog zoekende was: '-Too normal? Too PJH?' No, no. Harvey's muziek is dankzij eigenzinnigheid nog steeds niet te gewoon. Ook is Uh huh her niet te PJH, want ze weet dankzij een ingetogen tweede helft nog te vernieuwen.

P.J. Harvey speelt op 12 juni op het Music in my head-festival in Den Haag, waar de Recensent verslag van zal doen.

Ricco van Nierop Illustratie: Gerard Monster

Chicksingers 2004, in juiste volgorde:
01. Dayna Kurtz � Beautiful yesterday
02. Joss Stone � The soul sessions
03. Ani di Franco � Educated guess
04. Alanis Morissette � So-called chaos
05. Ane Brun � Spending time with Morgan
06. Sarah Bettens � Go
07. Amy Winehouse � Frank
08. Lorna Hunt � Sentimental bedlam
09. P.J. Harvey - Uh huh her
10. Ricky Koole � Who�s Suzy?
11. Norah Jones � Feels like home
12. Jolie Holland � Escondida
13. Powderblue � Powderblue
14. The Riplets � Love special delivery boy
15. T�t� Alhinho � Voz
16. Ruthie Foster � Runaway soul
17. Trijntje Oosterhuis � Strange fruit
18. Katie Melua � Call off the search