Festival, Muziekrecensie: Crossing Border 2017 - Alle Verslagen Verzameld

25 jaar Crossing Border Vrijdag overtuigde nog maar half, maar zaterdag bleek de transitie van statig festival rondom de Schouwburg naar hip festival rondom het Paard geslaagd. Sinds Crossing Border vorig jaar naar de popzaal en omstreken verhuisde, met de ambitie om de muzikale acts een beter podium te bieden, is er meer veranderd. Directeur Michel Behre noemde vorige week in een radio-interview dat de focus in het verleden iets teveel op de Angelsaksische muziek en literatuur lag en dat ze de programmering meer diversiteit hebben gegeven. Lees hier alle verslagen.

Lees verder...


Festival, Muziekrecensie: Crossing Border 2017 - Zaterdag Review

Crossing Border 2017, Illustratie Ricco van Nierop

De zaterdag van Crossing Border begint in een artistieke pornodroom uit de jaren ’70. Als ik daaruit wil ontsnappen, is het te nat. Het giet buiten het kunstcentrum waar Cosey Fanni Tutti geïnterviewd wordt. En ik kwam niet eens voor haar, maar voor de interviewer, namelijk John Grant. - de zaterdagreview met: Jamila Woods, Coely, Abdelkader Benali, Allan Rayman, Tank & the Bangas, Baban Kirkuki, Jordan Mackampa en Orchestra Baobab.

Lees verder...


Festival, Muziekrecensie: Crossing Border 2017 - Angelo De Augustine

CB 17 column

Als de namen van de volledige festival-line up je niets zeggen, wordt een festival als Crossing Border een zoektocht. Je kunt natuurlijk vooraf de Spotify playlist draaien, of aan de hand van het programma wat Youtube-sessies houden. Maar de kans dat je door de bomen het bos niet ziet, is met een dergelijk omvangrijk programma levensgroot.

Lees verder...


Festival, Muziekrecensie: Crossing Border 2017 - Vrijdag Rewind

CB 17 vrijdagDe vrijdag van de 25e Crossing Border in de rewind: Tamme rock bij Spoon, opzwepende elektro bij Pink Oculus, toffe hiphop van Massih en Kerem, keiharde rock van Benjamin Booker, het grijze midden en het Franse Humanistische huis, de rijen voor Myderwyk en Mulvey, de maatschappijkritische hiphop-poëzie van Heroes are Gang Leaders, de weinig inspirerende jazz-rock van Tom Misch, de humorvolle Thomas Heerma van Voss, een flard Tamino en een breekbare en geweldig Julien Baker.

Lees verder...


Boekrecensie, Festival: Crossing Border 2017 - vooruitblik

Crossing Border 25 Years

Glen Hansard, Lisa Hannigan, Gavin Friday, Wim de Bie, Spearhead, John Cale, Ed Sheeran, Remco Campert, Mumford & Sons, Patti Smith. Zomaar wat hoogtepunten uit 24 edities Crossing Border Festival. Welke literaire en muzikale namen gaan we daar komend weekend aan toevoegen? Bij wijze van vooruitblik, gooien we alvast wat namen op, delen we een interview met festivaldirecteur Michel Behre en werpen we een playlist om je oren. Om alvast warm te draaien.

Lees verder...


Muziekrecensie: Zea - Moarn gean ik dea

Zea - Moarn gean ik deaZea wijst niet, en zeker niet terug. Moarn gean ik dea gaat over een ontijd en een nontijd en een niettijd. Er is geen konkretiese moarn, er is geen echte dea (er is geen Zea) (er is een arnold de boer ja, en die heeft ook een labeltje, dat prachtige makkum records waarop naast Zea-releases ook ander moois gevonden kan worden) Er is alleen maar dea. Er is een oneindige stapel moarns.

Lees verder...


Muziekrecensie: Mount Eerie - A Crow Looked At Me

Mount Eerie - A Crow Maar toen. En toen. Ja toen. Toen ging zijn vrouw dood. Veels te jong. Veels te kanker. Veels te moeder. Hun dochtertje nog maar anderhalf (slechts een half jaar jonger dan mijn dochter, kon ik niet nalaten te denken).
En op ze Feesboek, weeral ze Feesboek, altijd ze Feesboek, drongen de eerste klanken tot mij door van Elverums hartverscheurende afscheidsplaat. Intens, klein en verpletterend. A Crow Looked At Me is een ingetogen, kale, sobere plaat maar zeer zeker niet de allersomberste die ik ooit hoorde.

Lees verder...


Muziekrecensie: Kim Janssen - Cousins

Kim Janssen - Cousins waarom oud worden zo ver van jou vandaan en nu alles alleen maar weegt en niets ooit nog komt komt deze seedee, koffie en Cousins en raam en ik ontvel piano’s voor de spaghettisaus, en Host treft mijn oor en dat vind ik nu eens mooi, dat vind ik nu eens echt heel erg mooi

Lees verder...


Festival, Filmrecensie: International Film Festival Rotterdam - 2017

Planet IFFR 2017 De kleurrijke planeet kijkt je met z’n tijgerogen aan als je het Centraal Station uitkomt in Rotterdam. Het International Film Festival is weer in de stad. Art-house-films van uit de hele wereld, waaronder enkele grote namen, zijn te zien in tientallen filmzalen. ‘Planet IFFR’ is iets toegankelijker dan voorgaande jaren, met een kleine stijging in bezoekersaantallen als bewijs en een hele rij mooie kijk-ervaringen als resultaat. Lees hier de IFFR-weerslag van Ricco van Nierop.

Lees verder...


Muziekrecensie: Tiny Room Records - 4 Releases

Tiny Room Records Neem een woord dat alles, en daardoor niks betekent, neem een woord als STAD bijvoorbeeld. De dagdagelijksheid, en de omnipresentheid ervan in de straten van de stad, elke stad, iedere stad is ommers elke stad.

Lees verder...


In vorige edities van dR:


 

In het blauwe heenin

Hij zit daar maar. Voor het raam. Op een stoel dan nog, godverdomme. Hij verroert geen poot. Als zijn zitten nu nog maar de herinnering aan of de belofte van dienamiek in zich had gedragen, maar neeeh, stokstijf stil zit die zeikerd en het ziet er niet naar uit dat hij zich vandaag of morgen gaat bewegen, of dat hij zich gisteren nog bewogen heeft.

Eergisteren nog wel. Eergisteren wassi zo druk als een baasje. Echt waar. Gijlie haadt hem moeten zien! Hij was al zijn herinneringen op alfabetiese volgorde aan het leggen om ze vervolgens van A tot Z in te kunnen plakken als zijn van godvergeten vakansiephotoos. Daar lagen ze, overheen zijn gehele keukentafel: al zijn herinneringen. Allemaal. Er waren er bij die hem dierbaarder waren dan andere. Zo was er een herinnering aan het meisje dat zich voortbewoog in een doos waaronder wielen stonden. “Hier,” sprak hij, wijzend op die spesifieke herinnering, “daar.” Hier daar, zo praat die tiep nu eenmaal, ik kan er ook niks aan doen. “Hier:

we paarden in een emmer vol slagersmessen en ik werd wakker met het Zwaard van Damokles boven mijn kop!”

Want zo was het nu eenmaal gegaan, daar kon hij ook niks aan doen.

Er waren nog herinneringen. Er waren zowaar, eksjoewallie, nog vakansieherinneringen bij ook! Aan Ana. Spaanse Ana. Ana met het badpak. Ana met de tetjens. En zee, veel zee ook. Zoals dat hoort, met vakansieherinneringen. En nog, nog herinneringen waren er. Aan zijn ouders. De een halfdood, de ander halfdronken. Het kleine rode driewielertje, de teddybeer, de grote witte plastieken polisieauto. Zulke herinneringen waren er ook. En ze lagen daar allemaal. Op zijn keukentafel. Eergsiteren. Toen er nog aksie was (hij herinnert zich nog wel aksie).

Maar nu zit hij daar maar, op die stoel. Hij heeft zich helemaal leegherinnerd. Hij denkt niks meer, hij doet niks meer. Naja. Hij eet een appel, nu. Dat dan weer wel.

tim donker


Kies een column uit het archief via onderstaand menu.

Volgende week meer recensies op de Recensent.